Anpakk’n met mekaar
Dat is de titel van het coalitieakkoord van CDA, Gemeente Belangen en de BBB dat vorige week werd gepubliceerd. Als oppositiepartij ProgressiefInBeweging mochten wij in de formatieronde aangeven wat wij de komende raadsperiode belangrijk vinden. Ik was uiteraard zeer benieuwd wat daarvan in het coalitieakkoord terecht is gekomen.
Ik zal u snel uit de droom helpen: niets! Nee, wacht, toch wel iets. Namelijk de titel. Dat is gewoon een Twentse vertaling van ons campagne motto: ‘Samen kan het!’. Inhoudelijk kan ik helaas niets terugvinden over de prioriteiten die wij voor de komende 4 jaar hadden ingebracht. Om er een paar (rijp en groen) te noemen:
- Participatie van onze inwoners vanaf het begin van de planvorming, niet halverwege.
- Preventie op armoede en gezondheid moet integraal worden benaderd vanuit de bestaanszekerheid.
- Eén contactpersoon voor alle zorgvragen met zo min mogelijk obstakels.
- Onderzoek naar verkeersonveilige plekken in onze gemeente.
- Inzet van buurt- of wijkbatterijen als mogelijke optie om ons energievraagstuk te helpen oplossen.
- Transitiefonds voor onze agrariërs
En zo hadden we nog een hele waslijst. U zult begrijpen dat ik dat heel teleurstellend vind, zeker omdat we er nog aardig wat tijd in hadden gestoken.
Maar het gaat uiteindelijk niet om ons eigen ego, maar om datgene wat u als inwoner gaat helpen om in onze gemeente fijn en veilig te wonen en te werken. En daarover vind ik in het coalitie akkoord ook niet heel veel opzienbarends, het is veel beleid dat al is ingezet en nu wordt voortgezet. Daar is niets op zich niets mis mee, maar vernieuwende en duidelijke richtingen op grote opgaven als leefbaarheid, woningbouw, energietransitie, zorgkosten, kloof tussen arm en rijk worden door mij zeer gemist.
We zijn en blijven een constructieve fractie en hopen dat we in de uitwerking van het coalitieakkoord onze prioriteiten alsnog kunnen inbrengen. Het zou teleurstellend zijn als we het collegeprogramma moeten ervaren als ‘Anpakk’n en red oe d’r met.’
Onno Bordes