Regenboogvlag
Was het nodig om een hoofdelijke stemming in de Tweede Kamer te hebben op donderdagavond laat over het al dan niet hijsen van de regenboogvlag op zondag, de nationale coming out dag? Dat weet ik niet. Ik ben geen volksvertegenwoordiger, daarom heb ik mij nog nooit afgevraagd of ik het volk goed vertegenwoordig door een dergelijke stemming af te dwingen. Ik beperk me liever tot wat ik wel weet of denk te weten.
De boodschap die de regenboogvlag uitdraagt is “je mag er zijn” en “hier ben je veilig”, gericht aan alle vooral jongere mensen die twijfelen of hun seksuele voorkeur of genderidentiteit wel geaccepteerd zal worden. Zo voelde het ook wanneer ik zelf ergens een regenboogvlag zag wapperen en dat doet het nog steeds. De vlag begon met seksuele voorkeur, met name omdat homoseksualiteit wettelijk lang verboden is geweest en dat in veel landen nog steeds is. Maar inmiddels heeft het zich uitgebreid tot allerlei andere vormen van identiteit die niet passen bij de “norm” die de samenleving hanteert als het om “normale” mensen gaat.
Het gebrek aan bevestiging “je mag er zijn” en “hier ben je veilig” zorgt helaas voor veel psychische nood, verstoorde relaties en soms zelfs (gedachten aan) zelfmoord. Inmiddels wordt de boodschap door sommigen (on)bewust verkeerd begrepen en denkt men dat de regenboogvlag mensen aanspoort om zich afwijkend van de norm te gaan gedragen. Dan wordt er gesproken over “door de strot duwen” of de “politieke LHBTQIA+ agenda”, alsof een regenboogvlag mensen zou “bekeren” tot een andere seksuele voorkeur of genderidentiteit. Vooral groeperingen die zelf graag “bekeren” zien de regenboogvlag vaak in deze context en willen hem daarom graag verbieden.
Wat betekent het verbieden, verbranden, of anderszins tegenwerken van de regenboogvlag in de publieke ruimte? Op mij komt het over als “je mag er niet zijn” en “hier ben je niet veilig” wanneer je bent wie je bent en je je gedraagt zoals bij jou past. Het wakkert haat aan tegen mensen die “anders” zijn.
Hoe moeilijk de zoektocht naar wie je bent kan zijn wordt in veel boeken uitvoerig beschreven, waarbij het boek Confettiregen van Splinter Chabot een relatief recent voorbeeld is. Zelfs als je ouders, familie en vrienden uitstralen “je mag er zijn” en “hier ben je veilig” als homo, trans, non-binair, of anderszins “afwijkend”, dan nog kan het een gevecht zijn om dit van en voor jezelf te accepteren en naar de buitenwereld toe te bevestigen. Uit de kast komen is en blijft een statement dat niet altijd veilig voelt.
Waarom praat ik openlijk over mijn homoseksualiteit? Niet omdat ik het zo belangrijk vind dat iedereen weet dat ik van mannen hou. Toch benoem ik steeds vaker bewust het bestaan van mijn man en onze kinderen. Niet omdat ik vind dat iedereen zo zou moeten leven, maar om iedereen die niet past in het “normale” plaatje van man, vrouw, huisje, boompje, beestje, duidelijk te maken dat ze niet de enigen zijn. Wat ik ermee wil uitstralen is dat ze er mogen zijn en dat ze bij mij veilig zijn met hun gevoelens, mocht dat nodig zijn. Hopelijk geldt dat ook voor de andere mensen om mij heen en uiteindelijk voor de hele samenleving. Dan hoeft de toch vaak moeizame tocht om “uit de kast” te komen niet te leiden tot psychische nood, verstoorde relaties of zelfs tot zelfmoord bij mensen die “anders” zijn. Dus hijs vooral die regenboogvlag, zo vaak als het maar kan!
Robert Stegwee
______________________________________________________________________
Ik heb onlangs een mooie reportage gezien over het ‘compensatiebos’
in Budel, een prachtig particulier initiatief van de familie Van Beek (zie stichting Beek&Bos).
Hun idee is ontstaan vanuit de behoefte om de CO2-uitstoot van door henzelf gemaakte vliegreizen zelf te compenseren met het planten van bomen.
Ik zit al heel lang te broeden op een INBEWEGING-actie om, het liefst met INBEWEGING-leden, ergens een stuk grond te kopen waar mensen, gewoon omdat ze het belangrijk vinden, een boom kunnen planten…………misschien een voedselbos.
Dit alles vanuit de gedachte ‘niet alleen woorden maar ook daden’.
Alleen ik kom niet verder met dit plan.
Een hectare grond kost al gauw 100.000 euro.
Is een deelnemer-aandeel een idee, misschien crowdfunding?
Wie wil met mij brainstormen om te kijken of het plan kans van slagen heeft?
Henry Betting 0652418342