Ik ga blij de feestdagen in! Vorige week woensdag sloten we als raad het jaar 2025 af met een goede bijeenkomst over polarisatie. GemeenteBelangen had een tijdje geleden dit onderwerp aangekaart in de raadsvergadering. Alle partijen gaven aan het daar met elkaar verder over te willen hebben. Met als vraag: wat is onze invloed en rol als raad rondom polarisatie? Het is goed om ons daar bewust van te zijn en wellicht nog belangrijker rondom de campagnetijd die eraan zit te komen richting de gemeenteraadsverkiezingen van maart volgend jaar. Het verzoek voor het gesprek over polarisatie is snel opgepakt en afgelopen woensdag was iedereen welkom: niet alleen raadsleden, maar bijvoorbeeld ook inwoners, kandidaat raadsleden, campagneleiders en lokale media.

Het werd een interessante, zinvolle avond! Nieuwe inzichten, goede gesprekken en handvatten. Ik associeerde polarisatie vooral met ’tegenover elkaar staan’, met iets negatiefs, maar er zijn nogal wat gradaties. Polarisatie is eigenlijk gewoon verschillende standpunten hebben. Niks mis mee als je respectvol argumenten uitwisselt. Sterker nog: het zou gek zijn als wij een gemeenteraad van 25 mensen zijn die allemaal precies hetzelfde vinden. Polarisatie wordt pas kwalijk als je niet meer wilt luisteren naar de ander omdat ‘die partij minder zetels heeft’ of omdat ‘je van het andere kamp bent’. Het is zorgelijk dat onderzoek laat zien dat steeds meer mensen denken ‘die politici zijn slechte mensen met slechte ideeën’ in plaats van ‘die politici zijn goede mensen, maar ze hebben een andere mening hoe de gemeente beter te maken’. En ja, het zijn vast open deuren, maar toch: het gesprek aangaan, luisteren, erkennen, terugkoppelen, de mens zien… We zouden het vaker kunnen doen.

John Bijl van het Periklesinstituut was de hoofdspreker. Hij schrijft al jaren columns als ‘mystery burger’ over het verloop van raadsvergaderingen door het hele land. Hij gaf een hoopvol voorbeeld van een gemeente waarin een flinke discussie was over het al dan niet sluiten van een zwembad. Er was een volle tribune inclusief spandoeken. Twee dames voor hem hadden ook zo’n spandoek. Zij wilden het zwembad behouden. De gemeenteraad besloot anders. Bij het oprollen van het spandoek hoorde hij het gesprek tussen de twee dames. Hij hoorde de ene dame een mooie uitspraak doen tegen de andere dame. Ze zei: ‘ik ben het er niet mee eens, maar ik snap het wel’. Ik laat die zin bezinken. Als we dat nou eens met elkaar zouden kunnen bereiken… begrip voor elkaar… en dat begint bij iedereen zelf. En waar ik af en toe een moedeloos gevoel krijg door het beeld (volgens mij vooral met name door de media) alsof we alleen nog maar in wij-zij kunnen denken, geeft deze boodschap me goede moed. We zijn er zelf bij!

Ik wens iedereen mooie feestdagen en een begripvol 2026!

Marianne Hutten,
Fractievoorzitter In Beweging

Geduld is nou niet mijn beste eigenschap. Dat is in de politiek aan de ene kant heel onhandig, want in de politiek heb je geduld nodig. Dingen kúnnen niet van de ene op de andere dag geregeld worden. Al is het alleen al omdat je bepaalde procedures moet doorlopen voor iets überhaupt op de agenda van de raadsvergadering komt te staan. Aan de andere kant is een beetje ongeduld hard nodig in de politiek, dat houdt het tempo erin. Ik doe daarom mijn uiterste best om mijn ‘gezonde geduld’ te bewaren… Maar soms ben ik er echt klaar mee, zoals nu in het geval van wonen. Wat is er dan aan de hand?

Alle politieke partijen willen oplossingen zoeken die bijdragen aan betaalbaar wonen, voor iedere doelgroep, en snel kunnen realiseren. In maart 2023, dat is dus 2 ½ jaar geleden, stelde In Beweging de mogelijkheid van pré-mantelzorgwonen voor: dat is goed voor de doorstroming op de woningmarkt en heeft een positieve impact op samenredzaamheid, eigen kracht en het voorkomen van eenzaamheid. Het voorstel kon rekenen op enthousiasme. Ruim een jaar later, we schrijven mei 2024, schreef ik een blog dat het inmiddels was opgenomen in de Woon-, zorg- en welzijnsvisie, maar dat het nog steeds wachten was op de uitvoeringsregeling… U snapt, mijn ongeduld nam toen al toe… Weer een jaar later, mijn geduld is inmiddels echt op de proef gesteld, dienen we samen met PvdA, CDA, SP en D66 een motie in dat we eind 2025 de uitvoeringsregeling toch echt willen hebben. De motie wordt aangenomen.

Maar! Het college laat later weten de motie niet te gaan uitvoeren vanwege personeelstekort en vanwege ontwikkelingen in Den-Haag. Den-Haag was in de tussentijd namelijk begonnen aan een wetsvoorstel, waarin onder andere vergunningsvrije familiewoningen mogelijk worden. Dat gaat verder dan alleen pré-mantelzorgwoningen. Dat klinkt dus heel goed! En tja, waarom zou je dubbel werk willen doen als Den-Haag snel met een wet komt die zelfs meer mogelijk maakt. Ik heb toen toch maar weer een blik geduld open getrokken… Helaas… het wetsvoorstel in Den-Haag loopt flinke vertraging op… Sterker nog, in tijd zijn we nog verder terug dan toen de motie in onze gemeenteraad werd aangenomen om zelf een regeling te maken.

Dus hebben CDA, PvdA en In Beweging toch maar weer het college gevraagd: de vertraging van Den-Haag kennende, wetende dat andere gemeenten ook zelf met regelingen komen en beseffende dat we echt snel woningen nodig hebben: gaat u dan toch alsnog aan de slag met een eigen regeling? Het antwoord bleef: nee, we wachten op Den-Haag. En toen was mijn geduld echt op… Als we écht vinden dat elke woning telt, dan telt ook elke week die we kunnen winnen. En als wij als politieke partijen dat ook écht vinden, dan wachten we niet op Den-Haag of het college, dan gaan we zelf maar aan de slag! Samen met CDA, PvdA en In Beweging bereiden we daarom nu een eigen voorstel voor. We zijn daarbij geïnspireerd door de regeling die gemeente Hellendoorn afgelopen november heeft gelanceerd over tijdelijk wonen op eigen erf. Zij gaan nog een stapje verder dan het wetsvoorstel van Den-Haag. Zij hebben ook nagedacht over niet-familiegerelateerde woningen en over de betaalbaarheid. Vorige week heeft ook gemeente Breda nog een uitvoeringsregeling gelanceerd. Andere gemeenten gaan dus door en wij hopen dat dus nu ook zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen.

Het CDA, PvdA en In Beweging schrijven nu aan het raadsvoorstel, dat zal begin januari klaar zijn. Maandagavond 12 januari nodigen we inwoners die willen reageren op dit voorstel of er gewoon meer over willen weten, uit om naar het gemeentehuis te komen. Van 20.00-22.00u is er een inloopbijeenkomst. We hebben vervolgens de procedures te volgen en we hopen dat we het voorstel kunnen bespreken in de raadsvergadering van 10 maart. Wilt u nu al meedenken, meepraten? Contact CDA, PvdA of In Beweging. Houd de site www.politiekinbeweging.nl/wonen in de gaten voor actuele info, of stuur uw mailadres naar mariannehutten@hofvantwente.nl; dan houden we u actief op de hoogte. Hopelijk gaat het lukken om op deze manier bij te dragen aan betaalbaar wonen, aan wonen voor meerdere doelgroepen en aan snel bouwen. Wij doen onze uiterste best!

Marianne Hutten
Fractievoorzitter In Beweging

Er komen regelmatig klassen op bezoek in de raadzaal. Dan wordt het democracity-spel gespeeld: de leerlingen maken zelf politieke partijen en gaan een stad maken. Ook is er steeds een raadslid te gast waar de kinderen vragen aan kunnen stellen. Deze dag was groep 8 van ODS Elserike op bezoek en was ik het gast-raadslid. Ik krijg allemaal interessante vragen, zoals: moet je een opleiding volgen? Welke kleren moet je aan? Wat vind je het leukste? Waar ben je trots op? Ik antwoord bij één van die vragen over het inspreekrecht: dat elke inwoner het recht heeft om 5 minuten in te spreken aan het begin van een raadsvergadering. Je kan dan over iets vertellen wat je belangrijk vindt. Er zitten dan 25 gemeenteraadsleden voor je neus die aandachtig zullen luisteren.

Ik ben daarna weer in het publiek gaan zitten en luister hoe de kinderen het spel serieus aan het spelen zijn. Er wordt gelobbyd, er worden keuzes gemaakt en er wordt gestemd. Dat doet deze klas goed! Eén leerling loopt opeens tussendoor van zijn stoel, loopt naar mij toe en fluistert: ‘vindt u een pumptrack ook belangrijk?’. Huh? Wat een onverwachte opmerking! Jazeker vind ik een pumptrack belangrijk! Een pumptrack is een mooie plek voor bewegen en ontmoeten voor jong en oud! Ik ben onder de indruk: wauw, deze jongen durft dus zomaar op mij af te stappen voor iets wat hij belangrijk vindt! Hoe stoer is dat! Als hij zo stoer is om dit tegen mij te zeggen, durft hij dat misschien ook wel tegen de hele gemeenteraad te zeggen? Ik herhaal wat ik vlak daarvoor had verteld: iedere inwoner mag aan het begin van de gemeenteraadsvergadering 5 minuten inspreken over iets wat hij of zij belangrijk vindt. Deze jongen reageert meteen: ‘Dat wil ik wel!’. Tjie! Hij zal thuis overleggen met zijn ouders. Hij moet zich daarna melden bij de griffier en dan kan de griffier hem verder helpen en uitleg geven hoe het werkt.

Een week later hebben we raadsvergadering. Daar is Wim! De jongen van vorige week uit groep 8 van ODS Elserike. Daar staat hij gewoon! Wel op een krukje, anders komt hij niet boven het spreekgestoelte uit en anders kan hij niet goed bij de microfoon. Het wordt live uitgezonden en 25 raadsleden kijken verwachtingsvol naar hem… En dan, in slechts anderhalve minuut krijgen we een strakke presentatie wat een pumptrack is, voor wie, waar hij denkt dat geschikte locaties zijn en hoeveel het kost. Ik heb zelden eerder zo’n strakke, duidelijke presentatie gezien, dat kan dus gewoon in anderhalve minuut! GemeenteBelangen, D66 en In Beweging stellen deze jongen meteen allerlei vragen. Een gesprek met de wethouder wordt toegezegd. Die kan hij al in zijn zak steken! En dat is nog niet alles… het komt in het nieuws en heel wat ouders reageren dat er veel belangstelling voor is! En dat is nog steeds niet alles… ook de school laat na de raadsvergadering weten dat er in Markelo al langer een wens is voor een pumptrack en stuurt de hele gemeenteraad de uitnodiging om er op school met leerlingen verder over te praten. Wat goed zeg! Er moet natuurlijk goed over nagedacht worden en in de politiek kosten dingen nou eenmaal tijd, omdat alles goed uitgezocht moet worden, maar uiteindelijk begint alles met een goed idee… Zou hier een goed idee geboren zijn? Het zou toch een stunt zijn! U snapt: dit wordt vervolgd! Bedankt voor je inspirerende inbreng Wim!

Marianne Hutten
Fractievoorzitter In Beweging