Jaja, het is zover. Even pauze. De komende acht weken geen raadsvergaderingen. Ofwel: we hebben zomerreces! Vorige week hebben we als gemeenteraad nog belangrijke vergaderingen gehad over de Jaarstukken van 2022 en de Zomerbrief. Beide zijn unaniem aangenomen, daarmee gaan we toch prettig de zomerperiode in! De accountant heeft een positief advies gegeven en de complimenten zijn gegeven aan de ambtenaren en het college voor de bult werk die de jaarstukken met zich meebrengen, met name na de gevolgen van de hack.

Bij de Zomerbrief (even plat gezegd: ‘het kijkje vooruit’) worden vaak veel moties voorbereid. Dat was ook nu weer het geval! Met een motie geef je als gemeenteraad een opdracht aan het college. Natuurlijk moet wel de meerderheid van de gemeenteraad instemmen met die motie. Soms wordt een motie gedurende de vergadering ingetrokken (omdat bijvoorbeeld de wethouder al een toezegging heeft gedaan) of worden moties aangehouden (omdat er bijvoorbeeld later in het jaar een beter moment is, zoals bij het bespreken van de begroting). Vorige week is over 6 moties wél gestemd en ze zijn allemaal aangenomen. Allemaal inhoudelijk goede ideeën van verschillende partijen. De motie van In Beweging over inclusieve speeltuinen is ook aangenomen. Daar zijn we erg blij mee! Met die motie wordt aangegeven dat we ernaar streven dat alle kinderen, zowel met als zonder beperking samen kunnen spelen door speeltuinen aan te passen, bij onderhoud of als er nieuwe speeltuinen worden ontworpen; én dat in ieder geval in elke kern op minimaal één plek een inclusieve speeltuin moet komen! Dat kunnen grote aanpassingen zijn, maar ook kleine aanpassingen. Hoe fantastisch zou het zijn als alle kinderen samen kunnen spelen; fantastisch voor de kinderen én de ouders!

Naast het inhoudelijke deel, heb je ook nog de manier van vergaderen. De hele gemeenteraad vindt het belangrijk dat een vergadering respectvol verloopt. Daar hebben we het met elkaar ook over. Dat vind ik belangrijk en ik hoop dat we dat als gemeenteraad blijven doen. Ik was vorige week dan ook blij met hóe er vergaderd is. Met respect. Er is geluisterd. Het ging om de inhoud.

En nu gaan we de zomerperiode in! Staat de politiek dan stil? Ja, er zijn geen vergaderingen. Nee, veel politici gebruiken juist deze periode om eens rustig na te denken en zich in te lezen over thema’s die eraan komen. Want er komt nog heel wat aan! Van energiebeleid tot woonzorgvisie, van biodiversiteit tot het vertrouwen van inwoners in de politiek, van een begroting tot een update van het minimabeleid. En nog heel veel meer. Politiek staat nooit helemaal stil, denk ik. Mijn blog voor de komende acht weken wel. Ik wens iedereen een goede vakantieperiode!

Marianne Hutten
Fractievoorzitter In Beweging

Politieke besluitvorming gaat zo l-a-n-g-z-a-a-m. En tegelijk gaat politiek zelf vaak juist heel snel. Waar ik me aan de ene kant verbaas over de tijd die het nemen van een besluit blijkbaar kan duren, sta ik aan de andere kant juist verbaasd hoe snel er soms geschakeld wordt om iets voor elkaar te krijgen. Maar ja, het is allemaal afstemmen. En dat kost nou eenmaal tijd. Dus dat afstemmen gebeurt misschien in hoog tempo (lees: veel telefoontjes, appjes, mailtjes), maar het daadwerkelijke besluit kan vaak wel even duren. Kan dat sneller?

Ik heb inmiddels tig keer gehoord: ‘als raad ben je de baas’. Jaja, dat probeer ik ook tot me door te laten dringen, maar ik moet je heel eerlijk zeggen: zo voelt het niet altijd. Het voelt vaker dat ik aan de zijlijn sta en probeer te ontwarren wat er nou voor mijn neus gebeurt. Ik merk steeds in de politiek: hoe enthousiaster iemand voor een idee is, hoe harder die persoon zal rennen. En andersom: hoe minder enthousiast iemand voor een idee is, hoe meer die persoon zal proberen te vertragen. Maar de mate in hoeverre iemand enthousiast is over een idee, zou er in de politiek niet toe moeten doen. Opdracht van de raad is opdracht van de raad. Toch?

Maar ik heb dat nu toch een paar keer gezien. Je geeft een opdracht, je geeft een kader mee of je krijgt een toezegging van een wethouder. Ik ga er dan vanuit dat het wordt opgepakt en dat ik achterover kan leunen in mijn stoel om me vervolgens weer op een ander onderwerp te storten. Maar nee. Ik moet toch wel actief in de gaten houden of iets ook echt wordt gedaan. En daar achteraan gaan. Ik voel me dan een zeur. En dat is volgens mij de grote truc: ze willen me een zeur laten voelen. Want ze weten dat ik geen zeur wil zijn. Ik wil niemands tijd verspillen aan zinloze vragen of aan achteraf onnodig kritische kanttekeningen. Omdat ik geen zeur wil zijn, merk ik een drempel om kritische vragen te stellen. Maar ik heb het volste recht – sterker nog: daarvoor zit ik juist in de raad! – om aan te geven wat wel en niet naar mijn idee is opgepakt. En of dat goed wordt gedaan. Of ligt het iets genuanceerder? Laten ‘ze’ mij geen zeur voelen, maar doe ik dat zelf? En dan kom ik terug bij mijn eerdere opmerking, dat ik ook wel eens het gevoel heb dat ik als raadslid aan de zijlijn sta in plaats van aan het roer. Sta ik ook echt aan de zijlijn of doe ik dat zelf? Daar kom ik alleen achter als ik blijf zeuren. Nee, dat moet ik anders zeggen. Daar kom ik alleen achter als ik de vragen blijf stellen die ik belangrijk vind. Daarvoor zit ik juíst in de gemeenteraad!

Marianne Hutten
Fractievoorzitter In Beweging