Bijna vier jaar geleden, net terug van zwangerschapsverlof, was één van de eerste dingen waar ik mij als gemeenteraadslid compleet over verontwaardigde en mijn tijd en energie aan gaf, de nieuwe verkeerssituatie aan de Goorseweg in Diepenheim. Deze weg moest op een duidelijke manier ingericht worden als een 30-kilometer-weg. In de vier jaar die volgden, zouden er nog veel meer verkeerssituaties voorbijkomen. Of het nou over het verkeer gaat in de centra van Goor, Markelo en Delden of een gevaarlijk kruispunt met weinig overzicht in het buitengebied – er blijken veel situaties waar mensen het verkeer als niet-veilig ervaren.
Ik was het daarbij niet altijd eens met de reactie ons college (wellicht dat ik die reactie in een vervolgblog nog eens toelicht). De vraag voor nu is natuurlijk: hoe zou je het wél willen en hoe gaan we dat doen? Nou, daar heb ik wel een idee over. Eerst het besef: verkeer is een onderwerp waar net zoveel meningen over zijn als inwoners. Iedereen kan wel een situatie noemen die als verkeersonveilig wordt ervaren. Kunnen we dat allemaal als gemeente oplossen? Nee. Kan je iedereen tevredenstellen? Nee. Snappen inwoners dat? Met uitleg: jazeker!
Wat kunnen we dan wél? Ik denk dat het heel waardevol is als je als gemeente een inventarisatie onder inwoners doet welke situaties als verkeersonveilig worden ervaren. Niet op basis van klachten of alleen een enquête, maar door op onze inwoners af te stappen en te vragen. De situaties worden in kaart gebracht en daarna geprioriteerd. Dan krijg je een document met welke situaties wel/niet worden aangepakt en waarom en in welke volgorde. Ik heb er alle vertrouwen in dat inwoners snappen dat we niet álle situaties kunnen oplossen, laat staan tegelijk. Daar is geen geld en tijd voor. Ik heb er ook vertrouwen in dat inwoners begrip hebben als ze wel gehoord zijn en weten wat er met hun inbreng is gedaan. Ook al zou hun ingebrachte verkeerssituatie lager op de lijst staan. De situatie staat tenminste op een lijst en er is duidelijkheid.
En de rol van de gemeenteraad? Wij geven de kaders mee en maken gebruik van ons budgetrecht, wij beslissen over het geld. Laat het college dus met een voorstel komen met inventarisatie van situaties, afweging, prioritering en kosten. Het kader wat ik als gemeenteraad meegeef, staat al in het concept van de omgevingsvisie en die is heel duidelijk dat verkeersveiligheid een prioriteit is. Als we de omgevingsvisie hebben vastgesteld gaan we door naar de volgende stap: de actualisatie van ons gemeentelijk mobiliteitsplan (het GMP). Ik zou de term GMP liever vergeten en vervangen door een Programma Verkeer. Wat mij betreft hebben we daar uw inbreng bij nodig! Ik hoop dat het college en de gemeenteraad deze werkwijze ook zo zien; dan gaan we dit met elkaar aanpakken. Het gaat allemaal stap voor stap, maar wel vooruit!
Marianne Hutten, raadslid Progressief In Beweging