Gegijzeld in stikstof

 

Vorige week werd op de website van de gemeente Hof van Twente een brief van het college van B&W aan het Ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN) gepubliceerd. De brief gaat over de mogelijke gevolgen van de stikstofbrief van 26 juni van minister Van Essen. Het college maakt zich daar zorgen over en vraagt onder andere om een ‘heroverweging’ van zijn stikstofbrief.

Ik ben niet blij met de brief van ons college. Allereerst wordt in de brief gesproken over het gemeentelijk bestuur, waar ook de gemeenteraad deel vanuit maakt. Maar de raad is helemaal niet betrokken geweest bij het opstellen van deze brief. En dat is bij een ingewikkeld probleem als de stikstofcrisis toch een gemiste kans.

Het college van B&W maakt zich zorgen over de gevolgen die de nieuwe stikstofregels hebben op de (leefbaarheid van de) agrarische sector. En die zorgen deel ik volop. Maar ik heb ook grote zorgen over het feit dat we door het ‘stikstofslot’ niet meer kunnen bouwen waardoor jongeren uit onze gemeente noodgedwongen wegtrekken. Ook heb ik grote zorgen over de staat van onze natuur, die ik de afgelopen 40 jaar achteruit heb zien kachelen.

Ziedaar mijn dilemma: Enerzijds moeten we goed in beeld krijgen wat de daadwerkelijke gevolgen zijn en met ‘raad en daad’ naast onze boeren gaan staan. Anderzijds kunnen we ons niet meer veroorloven om na zeven jaar (!) aanmodderen nog maar weer eens rustig te gaan ‘heroverwegen’. We moet echt door!

Minister Van Essen was afgelopen zondag te gast bij ‘Politiek in de Pol’ en hij hield een pleidooi om natuurbeheer waar mogelijk in de handen van boeren te leggen. En dan niet op basis van alleen een onkostenvergoeding, maar structureel als onderdeel van het verdienmodel van onze agrariërs. Ook gaf hij aan dat sommige regelingen nog verder moeten worden uitgewerkt, maar dat hij dat gebiedsgericht en door maatwerk wil doen. En ik denk dat dat de enige richting is die we uit kunnen: samen op weg naar oplossingen, die voor iedereen zo goed als maar mogelijk werken. Voor onze boeren, voor onze jongeren en voor onze natuur.

En ik hoop oprecht dat onze boeren voor het overleg dan gewoon op de fiets komen.

 

Onno Bordes

Fractievoorzitter Progressief In Beweging

Geplaatst in Blogs.