Gras groeit niet door er aan te trekken

In december schreef ik in mijn blog over geduld. Of beter gezegd: mijn gebrek daaraan. Gras groeit niet harder door er aan te trekken. Toch?

Mijn blog ging over de voortgang voor het mogelijk maken van tijdelijke woningen. Ik kondigde de bijeenkomst aan met inwoners om het over dit thema te hebben. Met meer dan 70- mensen in de zaal waren we positief verrast door de belangstelling! En met hard werken en goede samenwerking is het vorige week gelukt: CDA, PvdA en In Beweging hebben samen, met steun van D66 en SP (helaas kon de SP alleen niet aanwezig zijn bij de raadsvergadering) een meerderheid gehaald voor de motie dat het college beleidsregels op gaat stellen voor Hof van Twente om tijdelijk wonen op eigen erf mogelijk te maken! Hier zijn we ontzettend blij mee! Den-Haag heeft gezegd dat ze uiterlijk in juli komen met een wet voor het toestaan van een extra woning op het erf voor eerstegraads familieleden, zonder dat je een vergunning nodig hebt. Den-Haag zegt in die wet ook: gemeenten hebbe de mogelijkheid om aanvullende beleidsregels te maken. En dat is wat de motie eigenlijk heeft meegegeven aan het college, namelijk: gezien de krapte op de woningmarkt, zorg dat Hof van Twente klaarstaat met die aanvullende regels.! Wij willen dat ook andere mensen die kans moeten hebben op zo’n woning en zeggen daarom: tegelijk met de wet moet het in Hof van Twente aanvullend mogelijk zijn voor mensen met een duurzame, sociale relatie  (platgezegd: voor familie breed en vrienden) om met een vergunning een tijdelijke woning te plaatsen. CDA, PvdA, In Beweging en D66 wachten met grote belangstelling nu de gevraagde beleidsregels voor Hof van Twente af…

Nog een voorbeeld: lelieteelt. Ook daar wordt het geduld flink op de proef gesteld! Het onderwerp lelieteelt is een paar jaar geleden begonnen met het stellen van vragen tijdens het vragenhalfuur en het onderwerp leek weggewuifd te worden. Maar zie nu! Inmiddels gaat het over niet-biologische sierteelt en vorige week waren we met de hele gemeenteraad in debat over het voorbereidingsbesluit dat het college hierover heeft voorbereid. Of anders gezegd: een debat over het indrukken van “een pauzeknop” om nieuwe, niet-biologische sierteelt toe te staan. Je kan de pauzeknop anderhalf jaar ingedrukt houden; dat geeft de tijd om in het omgevingsplan op te nemen wat je met elkaar voor langere periode wilt vastleggen. Wat een werk zit hier in om tot dat punt te komen! Ik was vorige week blij met een opmerking van wethouder Miriam Doeschot. Zij zit sinds kort in dit dossier. In de vergadering gaf ze als slotwoord aan dat ze doordrongen is dat er tempo gemaakt moet worden met dit besluit om te voorkomen dat de bollen voor dit jaar de grond in gaan. Over drie weken (de raadsvergadering van 10 februari) wordt een besluit genomen over de besproken ‘pauzeknop’.

Ik weet: gras groeit niet harder door er aan te trekken. Maar het gras in de gaten houden en af en toe water geven, dat helpt wel! Dat doe je met elkaar! Dat heb ik aan alles gemerkt! Daar ben ik trots op! Zoals Mart Smeets dan altijd zei ‘mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen!’, mag ik dat ook. Dus bij deze: ik ben er trots op hoe In Beweging samen met andere partijen, aan zulke thema’s werken en wat we bereiken. Sterker nog: daar ben ik héél trots op!

Marianne Hutten,
fractievoorzitter In Beweging

Samen kan het!

Mijn naam is Onno Bordes, op dit moment fractievoorzitter van de Partij van de Arbeid en ik neem het column-stokje deze week over van Eveline Kroes. Ik sta voor de komende gemeenteraadsverkiezingen weer op de kandidatenlijst omdat ik de samenwerking tussen In Beweging, GroenLinks en de PvdA heel positief vind en daar graag aan wil bijdragen.

Henry Ford (ja, die van die zwarte T-Fordjes) heeft eens een gevleugelde uitspraak gedaan: “Samenkomen is een begin, bij elkaar blijven is vooruitgang en samenwerken is succes”. En dat laatste is vorige week maar weer eens bewezen. Fracties van de coalitie en de oppositie sloegen de handen ineen met een initiatief om de woningnood in onze gemeente te verminderen. En niet alleen de fracties werkten samen, maar ook de vele inwoners die op de bijeenkomst ‘Tijdelijk wonen op eigen erf’ waren. Zij gaven nuttige suggesties en stelden kritische vragen, waardoor het voorstel aan de gemeenteraad alleen maar beter werd. Hierdoor werd weer eens duidelijk dat er veel deskundigheid bij onze eigen inwoners aanwezig is! In deze tijd van polarisatie is dat hoopgevend.

Het bevestigt maar weer dat we beter kunnen kijken naar wat ons verbindt dan naar wat ons scheidt. En hoe mooi zou het zijn als we na de verkiezingen met alle partijen – klein of groot, nieuw of gevestigd – een raadsakkoord kunnen maken. In zo’n raadsakkoord spreken we met de hele raad af waar we de komende vier jaar op willen inzetten, wat we belangrijk vinden en wat voor onze gemeente de ‘stippen op de horizon’ zijn. Dat betekent niet dat we dan vier jaar achterover kunnen leunen. Integendeel! We moeten dan juist hard werken om problemen die we allemaal belangrijk vinden met elkaar op te lossen. Maar het voordeel is wel dat op belangrijke thema’s de neuzen dezelfde kant op staan en dat eigen (partij)belangen worden opzijgezet. Omdat we de keuzes dan met elkaar maken, verwacht (en hoop) ik dat we als raadsleden en collegeleden meer tijd hebben om met inwoners te spreken over zaken die zich in hun wijk afspelen. Want – even terugkomend op Henry Ford – Samenkomen is een begin!

Onno Bordes
Nr 2 op de lijst PvdA-Groenlinks-In Beweging

Ontzorgen

U kent Marianne Hutten vast al. Vanaf nu sluit ik mij bij haar aan met mijn kijk op onze gemeente. Ik ben 40, woon in Hengevelde met mijn man, twee jonge kinderen en kat. Vier jaar geleden raakte ik betrokken bij In Beweging en nu sta ik op de gezamenlijke lijst met PvdA en GroenLinks.

Al bijna 15 jaar geef ik les aan sociaal werkers op Saxion en zie vanuit mijn werk hoe beleid en regels sommige mensen meer laat overleven dan leven. Het goede nieuws: regels zijn door mensen gemaakt, dus kunnen we ze ook samen ten goede veranderen. De komende tijd schrijf ik over dingen waar ik mijn wenkbrauwen bij optrek. Over hoe ‘we’ dingen onnodig ingewikkeld maken en over oplossingen die verrassend simpel zijn en ergens anders al gewoon werken.

Neem dit: Met een paar klikken bestel je glow-in-the-dark wc-papier (je kan niet zonder!) en het ligt morgen op je stoep. Maar echt noodzakelijke hulp krijgen, dat kan soms maanden duren. Ik spreek uit ervaring. Voor elk probleem is er een ander loket, formulier of hulpverlener. Steeds opnieuw je verhaal vertellen. Dat zorgt voor stress en kost tijd en energie. Gezinnen die een dagtaak hebben aan al die hulpverleners zijn geen uitzondering.

Dit gaat natuurlijk niet per ongeluk zo. Al jaren horen we dat we vooral zelfredzaam moeten zijn en eigen verantwoordelijkheid moeten nemen. Maar hoeveel controle hebben we zelf over zaken die er echt toe doen en de oorzaak zijn van veel problemen?: een te laag loon, hoge woonlasten en steeds duurdere boodschappen. Het gevolg: hulpvragen voelt voor velen als iets om je voor te schamen en stellen we daarom uit. En krijgen we hulp dan komen we in een systeem terecht dat uit angst voor misbruik een doolhof is geworden van regels en formulieren.

Maar het kan ook anders. In Mechelen, België, is er één sociaal huis met een ontzorgloket. Hier kun je, zonder afspraak, de hele week binnenlopen. Simpele vragen worden direct opgepakt. Wie meer hulp nodig heeft, krijgt één vaste hulpverlener die alles achter de schermen regelt. Je vertelt je verhaal maar één keer en wordt niet lastig gevallen met bureaucratie. Dit ontzorgt. Het geeft rust, maakt hulp sneller en goedkoper. En wat denk je? Het vergroot ook nog eens het werkplezier van hulpverleners en ambtenaren!

Vroeg of laat hebben we allemaal hulp nodig. Stel je eens voor dat je dan ook in Hof van Twente bij zo’n ontzorgloket terecht kan. Het is er niet van de een op de andere dag, maar wij zetten ons daarvoor in.

Eveline Kroes
Lijsttrekker PvdA, GroenLinks en In Beweging

 

Persbericht: aankondiging bezuinigingen openbare ruimte

31 december 2025

Verbazing over bezuiniging openbare ruimte Hof van Twente

Met verbazing is door de fracties van de Partij van de Arbeid en In Beweging kennisgenomen van de bezuinigingsmaatregelen in de openbare ruimte van Hof van Twente. Deze maatregelen staan in een raadsbrief die de gemeenteraad gisteren heeft ontvangen.
Vooral de bezuinigingen op speeltuintoestellen schiet de fracties in het verkeerde keelgat. Onno Bordes, fractievoorzitter van de PvdA, zegt hierover: “Meer bewegen en meer buiten spelen wordt door iedereen aangeraden als preventief middel, onder andere tegen overgewicht bij kinderen. En daar gaan we nu op beknibbelen door uiteindelijk minder speeltoestellen te plaatsen. Onbegrijpelijk!”
Frank Stevens, raadslid van In Beweging, vult aan: “We hebben tijdens de begrotingsbehandeling uitvoerig gesproken over de noodzaak dat onze gemeente voor onze inwoners, recreanten en toeristen aantrekkelijk moet blijven. Daarvoor is het nodig dat de openbare ruimte in onze gemeente er netjes uitziet.”
Evenals het CDA vinden beide fracties dat er alternatieven zijn om de kosten van dit onderhoud te financieren. PvdA en In Beweging zullen daar met het college over in gesprek gaan.

Fracties PvdA en In Beweging

Stel je voor

Stel je voor… de eerste drie woorden van ons verkiezingsprogramma van de gedeelde lijst PvdA, GroenLinks en In Beweging. Wat mij betreft een sterke opening. Met ‘stel je voor…’ kan je iemand meenemen in een verhaal, een visie, in punten waar je naartoe wilt werken. Tegelijkertijd is het de oproep om jezelf voor te stellen. Wie ben je, waar sta je voor? Stel je voor… dat heb ik altijd geprobeerd uit te dragen met mijn blogs.

Bijna vier jaar geleden, maandag 7 februari 2022, heb ik mijn eerste blog gestuurd naar het Hofweekblad. Spannend vond ik dat! Doel van mijn blogs zou zijn om mezelf voor te stellen, proberen om u een inkijkje te geven in hoe de politiek werkt, te vertellen over de dingen waar ik me over verwonder in de politiek. En dat gemixt met inhoudelijke standpunten. Inmiddels zijn we aangekomen bij blog 90! Misschien gek om te zeggen, maar voor mij zijn de blogs een soort ‘lief dagboek’ geworden. Een blog maakt dat ik mijn gedachtespinsels onder woorden moet brengen. Daar leer ik zelf ook van. Ik sta elke keer positief verrast hoeveel mensen deze blogs lezen en daar op reageren. Dank daarvoor! Ik hoop dat u als lezer mij, de politiek en onze partij er beter door hebt leren kennen. Mijn eerste blog heb ik ondertekend met ‘lijsttrekker In Beweging’. Na de verkiezingen – en nu nog steeds – onderteken ik de blogs met ‘fractievoorzitter In Beweging’.

Voor de komende gemeenteraadsverkiezingen in maart gaan we meedoen met de gedeelde lijst PvdA, GroenLinks en In Beweging. Ik ben ontzettend trots dat tien betrokken, goede en bevlogen kandidaten zich zelf hebben aangemeld als kandidaat. Ik had al eerder aangegeven: ik wil nog wel door als raadslid, maar niet meer als lijsttrekker of fractievoorzitter. Ik heb de afgelopen vier jaar mijn uiterste best gedaan en alle steun voor gekregen en gevoeld, maar de gevraagde tijd en verantwoordelijkheid maken dat ik heb aangegeven dat ik niet nog een ronde wil doen in diezelfde rol. Wat ben ik trots en heb ik vertrouwen in onze nieuwe lijsttrekker Eveline Kroes uit Hengevelde! Op de achtergrond draait ze eigenlijk al vanaf het begin mee. Tweede op onze lijst is Onno Bordes, huidige fractievoorzitter van de PvdA. En dan kom ik op plek 3, als huidige fractievoorzitter van In Beweging. Met z’n drieën hebben we afgesproken dat niet alleen ik de blogs blijf schrijven – het leek ons logischer dat Eveline Kroes, Onno Bordes en ik dat om beurten gaan doen. Dus… volgende week geen blog van mij, maar van Eveline Kroes en daarna van Onno Bordes. Daar kijk ik dan weer naar uit!

Rest mij voor nu vooral een nieuwjaarswens: ik wens iedereen een fantastisch, mooi, gezond en begripvol 2026!

Met vriendelijke groet,
Marianne Hutten
fractievoorzitter In Beweging