Foto van Marianne Hutten

Wij mogen wel

Ik kijk huilend met het journaal mee. Niet te bevatten wat er in Oekraïne gebeurt.

Wat kan ik doen? We melden onze stacaravan aan als opvangadres, ik verzamel spullen in huis die op de lijst van Twente voor Oekraïne staan en geef die mee aan de vrachtwagen van Mercom, ik doneer geld aan giro555, de huidige raadsleden zijn bij elkaar gekomen om een gezamenlijke steunverklaring op te stellen om het medeleven en de vriendschapsband met Kiev-Pechersk te benadrukken (voor deze situatie mocht ik aanschuiven bij dat overleg). Maar verder…? Ik wil laten zien dat ik meeleef, dat ze weten dat we betrokken zijn…

En de gemeenteraadsverkiezingen? Het voelt ongepast om campagne te voeren. Wat maak ik me hier druk om relatief kleine dingen als je daar zomaar moet vluchten! Als je je onveilig voelt. Als je gezin zich opsplitst. Als je alles achter laat. Maar als ik ga treuren in een hoekje… Daar hebben ze ook niks aan. Ik bedenk me: eigenlijk is campagne voeren misschien wel juíst heel waardevol! Niet voor mij, niet voor mijn partij. Wél vooral campagne om te gaan stemmen. Wij hebben een stemrecht, in Oekraïne wordt een aanval gedaan op de democratie. Juist door hier te stemmen, kan je laten zien dat je trots en dankbaar bent dat wij dat wél mogen!

Ik spreek mensen op straat aan – bewust zonder mijn In Beweging-jas – met de simpele vraag: gaat u stemmen? Ik weet het wel, maar ik schrik toch van de reacties. Het merendeel zegt nee. De redenen? ‘Ik heb er niks aan’, ‘ze doen toch niet wat ze beloven’, ‘ze zitten er alleen maar voor hun eigenbelang’ of: ‘ik heb er niks mee’. Ik snap het wel en ik baal ervan dat dat het beeld van de lokale politiek is, maar alsjeblieft! Besef! Wij hebben stemrecht! Wees daar trots op! Stem desnoods blanco. Maak er gebruik van! 14/15/16 maart. Alsjeblieft. Ga naar die stembus…

Marianne Hutten
Lijsttrekker In Beweging

Geplaatst in Blog van Marianne.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.